در واقع من اين سايتي را كه به شما معرفي مي كنم مي توانيد با آن ارتباط مستقيم با كربلا و حرم اباعبدالله داشته باشيد.ما را از دعاي خود بي نصيب نگذاريد.

ولادت با سعادت امام حسين (ع) را به تمامي شيعيان تبريك عرض مي كنم.

ابن عباس مي گويد:روزي حضرت رسول اكرم(ص) امام حسين(ع) را بر دوش خويش سوار كرده بود.مردي از حاضرين گفت:«اي پسر!چه مركب خوبي سوار شده يي!» پيامبر اكرم فرمود:و چه راكب و سوار خوبي است!»

پس از اينكه امام علي(ع) فاطمه زهرا (س) را غسل و كفن نمود,فرزندان بزرگوارش را صدا زد و فرمود:

خوارزمي از ابورافع نقل مي كند:من وحسين(ع) در ايام كودكي بازي «سنگ پراني»مي كرديم.هرگاه سنگ من به هدف مي خورد به او مي گفتم:مرا بر پشت خود سوار كن.او مي گفت:آيا مي خواهي بر كسي كه رسول خدا(ص) او را بر دوش مي گيرد سوار شوي؟پس من او را رها مي كردم و هرگاه سنگ او به هدف مي خورد مي گفتم تو را سوار نمي كنم چنان كه مرا سوار نكردي.در اين هنگام حسين(ع) مي گفت:آيا دوست نداري بدني را كه پيامبر به دوش مي كشيد سوار كني؟پس من او را سوار كردم.

فضل مي گويد:از امام رضا(ع) شنيدم كه فرمود:«هنگامي كه حضرت ابراهيم به فرمان پروردگار مامور شد تا به جاي اسماعيل گوسفندي را قرباني كند در ذهنش چنين گذشت:چه خوب شد كه اسماعيل را ذبح مي كردم و مستحق بالاترين درجات ثواب مي شدم.خداوند تبارك به او وحي فرستاد:اي ابراهيم!كدام يك از مخلوقات من را بيشتر دوست ميداري؟عرض كرد:«پروردگارا!هيچ كس محبوب تر از حبيب تو محمد(ص) نزد من نيست.»

امام صادق(ع)مي فرمايند:«حضرت حسين(ع) در آغوش حضرت فاطمه(س) بود كه پيامبر(ص) او را از آغوش فاطمه(س) گرفت و فرمود:خداوند قاتلين و كساني را كه به تو و خانواده ات مصيبت وارد مي سازند لعنت كند.خداوند بين من و كساني كه به تو بر مي خيزند حكم نمايد.حضرت فاطمه زهرا(س) عرض كرد:پدر جان!چه مي فرماييد؟فرمود:دخترم!از مصيبت ها و ستم هايي صحبت مي كنم كه پس از ما بر فرزندم روا مي دارند.من آن روز و آن روز و آن سرزمين را مشاهده مي كنم!فاطمه(س) عرض كرد:پدر جان!اين محل كجاست؟فرمود:سرزميني ست كه معروف به كربلاست و در آن مكان كرب و بلا بر ما واقع مي شود»